Inhoudsopgave
Door Frank
7 oktober 2026 — 6 minuten lezen
The Guardian maakt 40 nieuwe banen vrij om jonge journalisten op te leiden tot digitale allrounders, die niet alleen schrijven maar ook filmen, monteren en hun verhaal vertellen op TikTok, Instagram en YouTube. Voor Nederlandse creative directors en contentstrategen is dit een testcase: wat gebeurt er als journalistiek en contentcreatie in één functieprofiel samenkomen?
Drie takeaways:
- Creatief inzicht: The Guardian herdefinieert het journalistenvak als een combinatie van tekst, video en social storytelling, in plaats van losse disciplines.
- Effectiviteitsnorm: bereik via social video wordt een officiële KPI naast kliks en leestijd, maar de scheiding tussen redactie en marketing blijft overeind via aparte teams zoals Guardian Studios en Guardian Labs.
- Workflow: AI-gedreven montage- en ondertitelingstools maken het mogelijk dat één persoon een verhaal van onderzoek tot publicatie op meerdere kanalen brengt, een blauwdruk die Nederlandse redacties en merken nu al kopiëren.
Wat gaat The Guardian precies doen?
Deze zomer maakte The Guardian via een persbericht bekend tientallen nieuwe banen te creëren, gericht op meer digitale, visuele, mondiale en experimentele journalistiek, met nadruk op uitbreiding van audio en video. In september werd dat plan concreter: Press Gazette en Nieman Lab berichtten over een specifiek programma van 40 nieuwe functies, waarbij jonge journalisten training krijgen in contentcreatorvaardigheden. Volgens Global South Opportunities gaat het om de Digital Journalist Scheme 2026, met een salaris van 48.000 pond per jaar en een sluitingsdatum voor sollicitaties op 8 oktober 2026.
De kern: nieuwe journalisten leren niet alleen onderzoeken en schrijven, maar ook filmen, monteren en publiceren voor social platforms. Het programma valt onder Guardian Studios, de afdeling die zich al langer richt op video en creator-achtige formats. In een aflevering van de podcast The Future of Media, Explained (Press Gazette, Acast) licht Leah Green, hoofd van Guardian Studios, toe waarom creatorcontent volgens haar onlosmakelijk verbonden raakt met de toekomst van journalistiek. Het gaat dus niet om een losse social-afdeling erbij, maar om een structurele verandering van het beroepsprofiel zelf: elke nieuwe lichting journalisten bij The Guardian leert van dag één af aan multiformat werken.
Waarom zet een krant van ruim 200 jaar oud deze stap?
The Guardian is niet de eerste kwaliteitskrant die worstelt met teruglopend printbereik en verschuivend nieuwsgedrag, maar wel een van de eerste die het structureel in de personeelsopbouw verankert. Jongere doelgroepen consumeren nieuws steeds vaker via TikTok, Instagram en YouTube, vaak via onafhankelijke creators die zonder redactiestatuut, maar met groot bereik, het publiek bedienen. Een Substack-analyse van Journalism Convulsions noemt de stap expliciet "een gok op de toekomst": als het werkt, zal volgens de auteur elke grote nieuwsorganisatie het kopiëren.
De logica is simpel: waarom zou een publiek bij een onafhankelijke creator nieuws halen, als een betrouwbaar merk als The Guardian hetzelfde format kan aanbieden, mét journalistieke onderbouwing? Voor Nederlandse redacties is deze spanning minstens zo herkenbaar. NOS op 3, RTL Nieuws en NU.nl investeren al jaren in eigen TikTok- en Instagramteams om jongere doelgroepen te bereiken, vaak met wisselend succes en relatief kleine dedicated teams. Het verschil met The Guardian is de schaal: 40 nieuwe functies in één keer is een serieuze investering, geen pilot. Het signaal is duidelijk: wie wil overleven op de kanalen waar het publiek daadwerkelijk zit, moet het contentcreatorschap integreren in het kernwerk, niet als bijzaak behandelen.
Journalist of contentcreator: waar ligt de grens?
De meest prangende vraag voor creative directors en merkstrategen is niet of The Guardian video's gaat maken, maar of de journalistieke onafhankelijkheid overeind blijft. Het antwoord van The Guardian zelf is dat de scheiding organisatorisch geborgd blijft: Guardian Studios bouwt redactionele videocontent, terwijl Guardian Labs, de aparte commerciële tak, verantwoordelijk blijft voor branded content en merksamenwerkingen. Die knip is cruciaal, want het moment dat een journalist tegelijk reclame maakt en nieuws brengt, verliest het merk geloofwaardigheid, en dat geldt evengoed voor Nederlandse titels. De Volkskrant, Trouw en NRC hanteren vergelijkbare schotten tussen redactie en commercie, maar de druk om videoformats sneller te produceren groeit ook hier.
DPG Media experimenteert met kortere, social-native videoformats voor NU.nl en AD, vaak geproduceerd door dezelfde redacteuren die ook schrijven. Dat levert efficiëntie op, maar vraagt wel om heldere labeling: is dit nieuws, duiding, of amusement? Het risico is reëel dat het publiek het onderscheid niet meer maakt tussen een journalist die vertelt en een creator die verkoopt. The Guardian probeert dat te ondervangen door training te koppelen aan redactionele richtlijnen, niet aan commerciële targets. Voor Nederlandse merken die zelf met content creators werken, is dit een belangrijke les: schaalvergroting van contentproductie mag niet ten koste gaan van transparantie over wie waarvoor verantwoordelijk is.
Drie lessen voor Nederlandse creatieve teams
Ten eerste: train voor multiformat storytelling, niet voor losse disciplines. The Guardian leert journalisten filmen, monteren en schrijven in één workflow, en dat model is direct toepasbaar op contentteams bij Nederlandse merken en bureaus. Wie nu nog aparte functies heeft voor tekst, video en social, loopt achter op de realiteit van hoe publiek content consumeert.
Ten tweede: bouw de scheiding tussen redactie en commercie expliciet in het proces, niet achteraf. Guardian Studios en Guardian Labs opereren gescheiden met eigen targets en verantwoordelijkheden, een structuur die ook voor Nederlandse merkjournalistiek en contentmarketingteams een werkbaar kader biedt om geloofwaardigheid te bewaken.
Ten derde: zie AI-tools als versneller van het proces, niet als vervanger van redactioneel oordeel. Montage-tools met automatische ondertiteling, clipherkenning en format-aanpassing per platform maken het mogelijk dat één persoon een verhaal van onderzoek tot publicatie brengt, maar de journalistieke of creatieve afweging blijft mensenwerk. Voor creative directors en brand managers in Nederland betekent dit concreet: investeer in trainingsbudget voor multiformat vaardigheden, formaliseer de scheiding tussen content en commercie in werkprocessen, en kies AI-tooling die tempo verhoogt zonder de menselijke stem uit het verhaal te halen. Wie dat nu regelt, loopt voor op de volgende golf aan verandering die onvermijdelijk ook Nederlandse redacties en merken zal bereiken.
Bronnen & verder lezen:
- https://www.emerce.nl/nieuws/the-guardian-traint-journalisten-tot-contentcreators
- https://pressgazette.co.uk/news/guardian-creates-40-jobs-to-train-journalists-as-content-creators/
- https://www.niemanlab.org/reading/the-guardian-creates-40-jobs-to-train-journalists-as-content-creators/
- https://journalismconvulsions.substack.com/p/britains-guardian-just-bet-its-future
- https://www.theguardian.com/gnm-press-office/2026/jun/30/the-guardian-to-create-dozens-of-new-positions-to-focus-on-more-digital-visual-global-and-experimental-journalism
- https://www.globalsouthopportunities.com/2026/09/26/scheme-3/
