Waarom Ilja Gort niet irritant is als endorser

Ilja-Gort
0
0
4392

Zangers die zeggen dat je naar een bepaalde brillenwinkel of supermarkt moet gaan, rappers die vinden dat je je telefoon bij een roze gekleurde mobiele beller moet afnemen en oud-voetballers die je uitnodigen om op wedstrijden te gokken. Op een slechte dag zullen mensen zich eraan ergeren, maar Ilja Gort die over zijn wijnmerk vertelt, is eigenlijk nooit irritant.

En dat terwijl Ilja Gort zo commercieel als de neten is natuurlijk. Dan zit je rustig op Facebook een filmpje te bekijken van Coen & Sander of de Belgische Slimste Mens en dan komt hij weer voorbij met een verhaal over zijn wijnmerk La Tulipe.. Dat je die flessen exclusief bij AH kan kopen voor weinig. Ik zie dat vrolijke hoofd in beeld en ik moet altijd lachen; of hij nu bij Ivo Niehe zit met zijn zoon of in een commercial van de AH.

Zo'n wijndrinker ben ik niet, maar ik krijg altijd wel zin in een glaasje. Wat maakt nu het grote verschil tussen - laten we zeggen - René Froger en Ilja Gort?


Source Credibility Theory

Om daarvoor een verklaring te vinden, biedt de Source Credibiliy Theory wel wat handvatten. In deze theorie, die goed is uitgewerkt door de wetenschappers Hovland, Janis en Kelley gaat het erom dat de overtuigingskracht van de boodschap alles te maken heeft met de geloofwaardigheid en de expertise van de boodschapper.

En daarmee belandt je natuurlijk bij de verklaring voor de manier waarop Gort ons overtuigt om naar die bepaalde supermarkt te wandelen; je weet dat hij als geen ander verstand heeft van wijn en bovendien is hij heel geloofwaardig om dit verhaal te vertellen want hij is zelf begonnen met La Tulipe.


Geloofwaardigheid

Onlangs hadden we het over jongeren die zoveel waarde hechten aan geloofwaardigheid. Die niks meer hebben met shallow influencers die maar wat roepen over merk X, maar die naar een Duitse YouTuber luisteren die een oprecht verhaal heeft. Ilja Gort maakt niet zomaar reclame voor AH, maar hij doet dat omdat hij zijn eigen wijn wil promoten.

Zijn wijn waarvoor hij ooit een kasteel in Frankrijk betrok en stopte met zijn reclamewerkzaamheden. Dat lijkt futiel, maar je ziet Gort dus ook niet alleen in reclames over wijn praten, maar ook in zijn eigen tv-programma's en tijdens lezingen. Ik zie Jan Smit of Froger niet zo snel een lezing geven over de beste brillensterkte voor als je je lettertype van je e-book steeds iets groter moet zetten (je weet toch…). Jan geeft geen antwoord op de vraag of ik dan een brilletje bij de HEMA moet kopen of beter naar een echte brillenmaker moet gaan.

Ilja Gort vindt wijn niet gewoon een beetje lekker, maar hij houdt oprecht van wijn, kan uren vertellen over de reden dat hij de druiven nog een maandje langer op zijn wijngaard laat staan in plaats van ze direct te plukken. Ilja Gort is geen reclamemaker, maar een verteller die zijn eigen verhaal vertelt en dat maakt je dus stukken geloofwaardiger dan de rest. Daarom snap ik nooit dat meer reclamemakers niet de wetten van Ilja Gort toepassen. Alexander Klöpping zei het al eens; is er dan echt geen man of vrouw te vinden die helemaal gek is van olijfolie, die precies weet welke je moet hebben bij welke gelegenheid. Ja toch?


Mister Shell

Je ziet natuurlijk zelden dat een endorser van een merk samenvalt met een merk, maar het is wel een mooi streven om die strategie wat vaker toe te passen. Maar ja, wie zou er als Mister Shell moeten optreden in de media, bestaat er een meneer Vattenfall of zou er echt iemand zijn die ooit de zachtheid van Dove bedacht?

Misschien komt die Limburgse vrouw van Mora nog het dichtste in de buurt, maar ja dat is gewoon een actrice. Ik heb Niko Koffeman een beetje bekeken in die filmpjes over de Vegetarische Slager en hem vond ik wel potentie hebben. Maar ja, vegetarisch vlees is iets anders dan wijn. Er kleven ook wel wat nadelen aan hoor; ik heb die Jeroen van Belsimpel.nl wel eens gesproken die opeens werd opgevoerd in reclames en die vond het na een tijdje niet zo prettig meer. Hij was ondernemer, geen acteur.

Misschien is het bijna niet te doen want je moet natuurlijk perfect samenvallen met het merk als endorser. De persoonlijkheid van je merk moet precies passen bij jou en dat kan echt alleen als de match perfect is. Gort is creatief, ondernemend, vrijgevochten en dat heeft La Tulipe dus ook wel een beetje.

Gort is ook reclamemaker genoeg om goed te snappen hoe het werkt, dat hij de overeenkomst tussen merk en persoon ook altijd zal moeten omarmen. Wat dat betreft is het zo logisch dat zijn zoon nu ook in het bedrijf zit. En of die gast een baard heeft en met liefde over wijn praat?
 

Fotocredits: Caroline d'Hollosy

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft