Zou de guilty pleasure van Etos-klanten echt amandelboter zijn?

zoudenetos
0
0
2012
Vlak voor de vakantie kreeg je bij de Etos een gratis magazine bij een paar L'Oréal Paris-producten; de Vogue. Sympathieke actie natuurlijk, maar zou er nagedacht zijn over de overlap tussen het publiek van Etos en dat van de Vogue? Toch even onderzoeken.

Op het stoepje voor de Etos kon ik even kijken wie er zo'n beetje naar binnenliep; veel moeders met kinderen zo op het eerste gezicht. Jullie kennen zo'n donderdag wel. De kinderen waren nog even bij oma en dus wordt er nog wat extra hagelslag, wat inhoud voor de verbanddoos en wat extra koffie ingeslagen. 's Middags pas werd het tijd om de achterbak helemaal vol stouwen met de koffers. Lekker even op vakantie, even helemaal eruit, even niets. Langzaam verschuift de blik van het werk naar het leven op de camping of rond het vakantiehuisje. De kinderen beginnen steeds meer zelfstandig te doen, maar het is nog steeds werken zo'n vakantie. 'Mam, waar liggen de zwembroeken', 'mam, wil je tafeltennissen', 'mam, heb jij de muggenspul?'.
Dat werk.

Mel Gibson op de camping
Rondlopend op de camping probeerde ik mij, net zoals Mel Gibson in What Women Want, wat meer te verdiepen in de Etosvrouw. Waar waren zij zo'n beetje druk mee? Vaak moest ik aan Job Cohen denken; ze proberen de boel een beetje bij elkaar te houden. Hebben de kinderen het nog een beetje naar hun zin? Natuurlijk mogen ze een hele grote krokodil kopen voor in het riviertje en zo'n duikbril is handig om de vissen te bestuderen. De tweede zorg is of hun man zich een beetje kan vermaken en daarna pas zoeken ze naar de verschillende mogelijkheden om zelf een beetje los te komen van hun drukke werk. Om een uur of tien 's avonds hebben ze een uurtje de tijd om daarover te filosoferen en tussendoor is het fijn als manlief even een uurtje gaat zwemmen met de kinderen zodat ze ook kunnen ontspannen met die slechte thriller.

Het zou natuurlijk relaxed zijn als zo'n blad een beetje dat gevoel reflecteert. Zo van: wij hebben wel wat materialen in huis om je lekkerder te voelen, maar we streven geen perfectie na hoor. Jullie kunnen trots op jezelf zijn; een paar kinderen op de wereld gezet, keihard werken en als je al die lijven eens goed bekijkt bij het zwembad dan weet je dat niemand perfect is.

Halfnaakte twintigers
Zit dat gevoel een beetje in dat blad? Niet echt. Het is een special over wellness en je krijgt vooral een verzameling foto's van halfnaakte twintigers van een kilo of vijftig. Herkent iemand van de Etos-kopers zich in een 23-jarige vrouw die met alleen een zwembroek aan op een rode fiets een bergwand affietst? Lopen jullie ook op lege stranden rond met halve bontjassen aan die open wapperen? Kijken jullie ook altijd zo zwoel terwijl je je surfplank het lege, hagelwitte strand opsleept? Of hebben jullie andere zorgen?

Herkennen jullie je in een 10-pagina verhaal van Kim van Kooten die een weekje betaald naar een Wellness Center in Spanje mocht van de redactie? Niet geheel verrassend is ze lyrisch over het centrum en laat ze de relativerende grappen die de basis vormen voor haar steengoede films, even achterwege. Hoofdredacteur Karin Swerink zegt in de editorial: ,,Toen de eerste plannen op tafel lagen om een Vogue-special te maken met het thema wellness, waren de 200 pagina's zo gevuld." 

Ja, met gesponsorde productpagina's en interviews met ultradunne modellen die vertellen over hun briljant avontuurlijke levens. 'Mijn guilty pleasure is amandelboter'.

Rondkijkend op het strand vraag ik me oprecht af of de vaste bezoeker van Etos veel met amandelboter, dure healthcentra en persoonlijke auralezers bezig is. Ze lijken zo op het eerste gezicht hele andere zorgen te hebben. Nadat ze drie kuilen hebben gegraven en twee potjes beachtennis (terwijl ze denken: zou dat leuk zijn voor de mensen om naar te kijken?), werpen ze een blik op de Spar in de buurt van de boulevard. Daar kunnen ze vast wat kaas regelen en een twee stokbroodjes om iedereen een beetje eten te bezorgen.

Het leven is een gedoetje
Het is niet onze stijl om alleen maar af te zeiken dus we komen ook met een alternatief. Met alle liefde formeren we een clubje leuke journalisten die volgend jaar een blad maakt dat een beetje past bij de bezoekers van Etos. Het gaat over je werk kunnen loslaten, de beste tips om zelf je boek te kunnen lezen terwijl je kinderen spelen, de beste supermarktwijn in Spanje en de leukste opmerkingen tegen vrolijk rondhuppelende jonge moeders die net doen of ze de vakantie geweldig vinden.

Het motto komt van de helaas overleden dichter des Vaderlands René Gudde; het leven is een gedoetje. Of je belt de uitgever van Sylvia Witteman of ze een leuke aanbieding hebben voor duizend exemplaren van een van haar columnboeken. Dan hebben die vrouwen (en mannen) in ieder geval wat te lachen tijdens de vakantie.

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft