Wanneer betalen Google en Facebook voor stelen content?

WanneerbetalenGoogleenFaceb
0
0
2790

Even leek de EU het kopieergedrag van bedrijven als Google en Facebook te gaan inperken. Helaas moet de richtlijn die auteursrechten beschermt terug naar de tekentafel. Voor uitgevers en journalisten rest dus de vraag: wanneer gaan Google en Facebook betalen voor het kopiëren en stelen van verhalen?

Zoals iedereen in de uitgeverswereld weet is content de basis waar alles op drijft. De verhalen die journalisten maken zijn het meest kostbare bezit van uitgevers. Vandaar dat er copyright op zit. In het pre-internet tijdperk was het auteursrecht redelijk eenvoudig te controleren. Wie passages uit een krantenartikel of boek kopieerde viel al snel door de mand. Of betaalde ervoor, zoals de talloze knipselkranten deden. Zowel aan uitgevers en makers, bijvoorbeeld via de Stichting Lira.


Online verdienmodel
Toen het internettijdperk aanbrak kregen uitgevers er een derde verdienmodel bij. Naast abonnees en advertenties in printuitgaven, kwamen de online advertenties opzetten. Toen ik nog chef bij de krant was, bleek al snel dat dit geen goudmijn was. De inkomsten waren niet eens voldoende om de online redactie van te betalen. Omdat de oplages van print jaarlijks met gemiddeld 3 procent teruglopen, is het zoeken naar online verdienmodellen echter verhevigd. Uitgevers moeten wel. Het online verdienmodel krijgt daardoor steeds meer vorm. Nieuwsites zorgen voor steeds meer advertentie-inkomsten, het aantal digitale abonnees neemt toe en dan is er nog zoiets abstracts als online bereik, waarbij uitgevers steeds meer geld verdienen aan datahandel. Toch levert dit alles nog veel te weinig inkomsten op.


Content stelen
De belangrijkste oorzaak daarvan is dat bedrijven als Google en Facebook verhalen doorplaatsen, kopiëren, linken, weergeven in search, video's op YouTube plaatsen; kortom, stelen wat er te stelen valt. Niet alleen zij, vooral hun gebruikers en daar kunnen ze zogenaamd niets aan doen. Dat leidt er weer toe dat de advertentie-inkomsten voor al die online content niet bij de uitgevers belanden maar vooral bij Facebook en Google. Wereldwijd slokken zij met hun duopolie 85 procent van alle online inkomsten op.


Almacht inperken
In Europa probeert de EU de almacht van deze bedrijven in te perken. Met de strengere privacywet AVG/GDPR wordt de datahandel aan banden gelegd. Met de nog strengere aanstaande e-privacy verordening krijgen Google en Facebook het nog moeilijker. Met de EU-richtlijn inzake auteursrechten in de digitale eengemaakte markt wordt ook hun ongebreidelde kopieergedrag ingeperkt. Bedrijven als Google en Facebook zouden een soort copyrightfilter (artikel 13) in moeten voeren en het zou hen verboden worden om nieuws automatisch naar hun platform te linken. Tenzij ze hiervoor een 'linkbelasting' betalen (artikel 11).


Sterke lobby
Goed nieuws voor uitgevers dus. Maar zoals te verwachten kwam er een machtige lobby vanuit Amerika op gang. De wet werd in media steeds vaker controversieel genoemd. 'Overblocking' dreigde. Copyrightfilters en linkbelasting zouden het einde van het vrije internet betekenen. Bovendien verliezen uitgevers dan veel verkeer naar hun website, benadrukten de internetreuzen. Volgens academici zou het betalen voor het linken van een nieuwsartikel de vrije pers schaden. Uiteindelijk stemde het Europees Parlement tegen de nieuwe richtlijn met 318 stemmen tegen en 278 voor. Na aanpassing wordt er in september opnieuw over gestemd.


Gemiste kans
Een gemiste kans. Ten eerste zijn veel tegenargumenten zwaar overtrokken. Natuurlijk accepteren journalisten en uitgevers geen inperking van een vrije pers. Natuurlijk moet het internet vrij blijven. Maar waarom kunnen Facebook en Google niet gewoon betalen voor de content die ze kopiëren, delen of stelen?

Van die miljardenwinsten kan best wat af om de continuïteit van een vrije pers te garanderen. Is het niet gewoon eerlijk om te betalen voor al die verhalen waarvoor wij journalisten uren, dagen en soms weken in de weer zijn? Die we willen delen met een zo groot mogelijk publiek. Maar waar we wel gewoon voor betaald willen krijgen. Dat kan alleen als onze uitgevers daar geld aan verdienen en niet alleen de Google's en Facebooks van deze wereld. Zij vormen de grootste bedreiging voor 'de duurzaamheid van het uitgeversbedrijf', zoals de EU-richtlijn dat zo mooi noemt


Nieuws niet gratis
Hoe vaak heb ik niet een discussie moeten voeren met Facebook-fans die denken dat nieuws gratis is. Vooral millennials snappen niet dat bijna alles wat ze gratis lezen, zien, delen en appen gemaakt is door mensen die er hun boterham mee moeten verdienen. Dat als die mensen er straks niet meer zijn, er niets meer valt te lezen, zien, delen of appen. Zelfs reclame heeft geen zin meer als er geen content is om aan te koppelen. Toch is dat een reëel toekomstbeeld als Facebook en Google op deze manier mogen doorgaan.


Aanklacht
De hele EU-richtlijn leest als een aanklacht tegen de ongebreidelde diefstal van content. Wat de EU volgens haar richtlijn wil is 'de positie van de rechthebbenden in de onderhandelingenverbeteren, om voor de exploitatie van hun inhoud een vergoeding te krijgen van onlinediensten die toegang verschaffen tot door de gebruiker geüploade inhoud. Een eerlijke verdeling van waarde is ook noodzakelijk om de duurzaamheid van de sector van de persuitgaven te verzekeren.' Beter kan ik het bijna niet verwoorden.


Niet zwichten
Voor het schrijven van deze blog heb ik uiteraard veel artikelen Gegoogeld en gelinkt in dit artikel. Allemaal geschreven door journalisten en gepubliceerd door uitgevers. Alleen ga ik die verhalen niet kopiëren, overschrijven of delen en er vervolgens geld mee proberen te verdienen. Google en Facebook doen dat wel. Ze komen er niet alleen ongestraft mee weg, ze verdienen er meer aan dan al die uitgevers bij elkaar ooit zullen doen. Laten we dus hopen dat het Europees Parlement later dit jaar niet zwicht voor hun lobby en de nieuwe, aangepaste richtlijn alsnog goedkeurt.

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft