Waarom Robert Jensen zich moet focussen op de podcast

Jensen
0
0
4044

De talkshow van Robert Jensen werd vorige week na 24 afleveringen gestopt door RTL. De officiële lezing van het tv-station (waarbij de programma's onder de verantwoording vallen van RTL-omroepbaas Peter van der Vorst) was dat er een te kleine doelgroep bereikt werd. Was dat een terechte keuze en heeft Jensen meer kans met zijn podcast of liggen er kansen in de mainstream tv-wereld?

Dat was natuurlijk niet helemaal eerlijk. Van der Vorst, die aantrad toen het programma al liep, vindt 'het andere geluid' van Jensen eigenlijk voor geen meter passen bij zijn feelgoodplannen met de tv-stations van RTL; hij vertelde in een column ooit dat hij politiek al zijn hele leven zwerft tussen SP, D66 en PvdA. Bovendien zal hij ongetwijfeld een profiel in gedachten hebben voor zijn zenders dat past bij zijn liefde voor het maken van feelgood TV.


Jensen is geen feelgood

En je kunt van Jensen zeggen wat je wil, maar het is allesbehalve feelgood. RTL hield het liever diplomatiek, maar ongetwijfeld zal Van der Vorst ooit ergens in de media zeggen: voor mij was Jensen iets te rechts. Een prima argument trouwens. Van der Vorst is toch een soort hoofdredacteur en dan kan je wel een paar dingen in je 'krant' zetten die passen bij je doelgroep en niet bij jezelf, maar je moet het wel altijd kunnen verdedigen met je eigen waarden.

Ooit waren het trouwens goede bekenden van elkaar; in zijn radioshow speelde Jensen altijd een beetje in op de ijdelheid van Van der Vorst door te benadrukken dat 'Peet enorm hard ging in de media'. Als een kind zo blij was Van der Vorst als Jensen een nieuwe jingle had gemaakt voor de tv-man.

Okay, even naar de kern van dit verhaal. Is de beslissing om de talkshow te stoppen een terechte en heeft de 'podcastrichting' die Jensen kiest potentie? Hiervoor komen we niet met een overzichtje van de kijkcijfers (gemiddeld keken er ongeveer een kwart miljoen mensen naar het programma, maar hij zat vaak tegenover Champions League voetbal), maar met een ouderwetse inhoudanalyse.

Ik beluisterde (ik doe het allemaal voor jullie lieve vakmensen met interesse in media) alle podcastafleveringen die de talkshow vergezelden. Hierin vertelde Jensen iets over de achtergrond van de show en vooral over 'het nieuwe geluid'. Uit deze inhoudsanalyse haalde ik vier bevindingen over Jensen.


Jensen, de mediacriticus

Voor mensen zoals jullie, die interesse hebben in media, is de podcast van Jensen echt verplichte kost. Vanuit zijn ervaring als baas van een radiostation en radio- en tv-maker vertelt hij immers hoe het er achter de tv-schermen aan toegaat. Zo vertelde hij in een van de eerste afleveringen hoe hij aan het leuren was met zijn talkshow en in gesprek kwam met NPO3-netmanager Suzanne Kunzeler.

Die toonde interesse in de show en Jensen vond in Bert Huisjes van WNL een omroepbaas die het wilde proberen. Op basis van het argument dat NPO3 wilde verjongen ging het echter uiteindelijk toch niet door. Huisjes liet trouwens onlangs weten dat de show voor hem té rechts was en dat hij achteraf blij was dat het niet doorging.

De kern van de betogen over media in de podcast is dat Jensen de NPO veel te links vindt terwijl iedereen in Nederland belasting betaalt voor de NPO. Hij vindt dat linkse tv-bazen te dominant zijn en dat daardoor de NPO als vanzelf een links profiel heeft. Afschaffen zou het allerbeste zijn in zijn ogen. Voor mij persoonlijk is dat trouwens een afhaakmoment; natuurlijk is er nog steeds een disbalans tussen wat er te zien is op de NPO en het stemgedrag van Nederland, maar in mijn ogen moet je dan die disbalans aanpakken.

Zorg voor wat meer invloed van rechte geluiden; zet Bert Huisjes in het bestuur van de NPO en laat hem een programmamanager aannemen die iets meer rechtse programma's neerzet. Ik had het interessanter gevonden als Jensen het complete tv-systeem had aangepakt waarin bazen te machtig zijn terwijl je - net zoals op internet - de kijkers en makers veel meer directe invloed kan geven. Inderdaad, zoals YouTubers: als je veel kijkers haalt of een bepaalde doelgroep bereikt dan win je de strijd.


Jensen, de politicus
Op zich deel ik de analyse van Jensen dat het verfrissend zou zijn als tv- en radiomakers iets meer van zichzelf laten zien zodat wij als publiek weten waar ze voor staan. Makers laten in de manier waarop ze werken (met welke toon ze spreken, wie ze als bron gebruiken) immers sowieso altijd iets zien van hun mening en Jensen zegt dan: doe dat in alle openheid.

Hij pleit ervoor om dat oude tv-denken, waarbij je je mening verpakt in wat je maakt, los te laten. Je ziet dat op internet en in podcasts veel duidelijker; de makers van GeenStijl zijn niet bang om te openbaren wat ze stemmen, dat geldt ook voor de mensen achter The Post Online, maar ook de makers van de Rudy & Freddie-show vertellen gewoon in alle openheid dat ze links zijn.

Het is trouwens ook de theorie achter De Correspondent; ja wij zijn hippe stadse jonge millennials die links stemmen en als je dat ook bent, kan je bij ons clubje (en beginnen we een redactie in de VS….of in de buurt van de VS….of toch maar niet) zodat de kijker en luisteraar kan beoordelen waar de makers voor staan. Ondanks dat ik hou van die eerlijkheid moest ik wel wennen aan de openheid van Jensen die na de overwinning van Baudet zijn podcast opende met woorden als 'wij hebben gewonnen'. Voor mij was dat een potentieel afhaakmomentje (maar ik luisterde door voor jullie lezers hè) omdat ik veel meer heb met de tikkie rauwe, niet politiek correcte entertainer Jensen dan met de politicus.

Maar ja, het is in ieder geval wel duidelijk en Jensen is natuurlijk geen journalist die neutraal moet blijven, hij is entertainer met toevallig een mening. Een podcast is trouwens een perfect middel om die mening uit te dragen en om te kijken of je mensen kan vinden die deze mening delen. Dat lukt Jensen ook goed want hij staat altijd hoog in de iTunes-lijsten. Ik denk wel dat je daardoor de grote groep mannen, die Jensen wel vermakelijk vinden maar zijn politieke standpunten niet delen, wegduwt op tv. Het wordt lastig om puur naar de entertainer Jensen te kijken op tv als je zijn politieke standpunten niet (allemaal) deelt.


Jensen, de uitdeler/ontvanger van kritiek
In zijn podcast ventileert Jensen wat standpunten waarover je kunt discussiëren. Zo vindt hij Barack Obama vooral een goede entertainer in plaats van een goede politicus, bestrijdt hij dat de mens grote invloed heeft op het klimaat en zet hij journalisten regelmatig weg als mensen die hun linkse agenda dominant maken in hun werk. Dat zijn redelijk stevige standpunten die hij deelt met het FvD en dat was de grootste partij tijdens de laatste verkiezingen dus zo niche is die mening nu ook weer niet.

Met die duidelijke standpunten en de stevige manier waarop hij zich uitdrukt kun je het vervolgens oneens zijn als kijker of journalist. Maar als maker moet je dan ook met de kritiek kunnen omgaan natuurlijk, zeker als mensen die kritiek onderbouwen met argumenten. Iemand als Johan Derksen zegt altijd: iedereen mag iets van mij vinden want ik vind ook iets van iedereen. Jensen heeft daar meer moeite mee, zo lijkt het.

Zo was er de kritiek van AD-columniste Angela de Jong die helemaal niet zo links is, maar die gewoon inhoudelijk de talkshow niet goed vond en daar argumenten voor had. Zij vond het te gemakkelijk om gasten helemaal te laten leeglopen zonder ook maar een klein beetje in te grijpen als maker. Dat was een heldere mening, maar vervolgens ging Jensen helemaal los met termen als 'dikke domme Ganzela', 'terugpakken' en werd hij echt persoonlijk. Niet nodig, pak gewoon de kritiek als het inhoudelijk ergens op slaat en dat was in dit geval zo. Als je met je kop op tv gaat dan zullen mensen daarop reageren, hoort erbij.


Jensen, de zender van een ander geluid
Robert Jensen had het steeds over 'een ander geluid' dat hij bracht met zijn talkshow en zijn podcast. Dat is natuurlijk niet helemaal eerlijk voor de mensen van GeenStijl, TPO en WNL die al jaren oog hebben voor mensen die niet de mening delen van de gemiddelde NRC of Volkskrant-lezer.

Sterker nog, als je de politieke kant van het andere geluid wil horen dan kun je beter naar de podcast van TPO luisteren met Bert Brussen en Roderik Veelo, veel journalistieker. Wat Jensen echter toevoegt is dat hij entertainment mixt met dat rechtse geluid en dat is wel redelijk nieuw natuurlijk. Zo'n echte entertainmenttruc op de podast is bijvoorbeeld dat hij een sidekick/technicus heeft genaamd Rupert Pupkin ('de borderline alcoholist') die niet bestaat.

Of nou ja, in ieder geval niet onder die naam want hij praat nooit terug. Zo heeft Jensen altijd een - vrij kritiekloze - gesprekspartner en dat werkt goed op de radio/podcast.


Conclusie
Wat ik persoonlijk lastig vind van zijn talkshow op tv is dat er nergens een advocaat van de duivel te bekennen was. Ook ik moest wennen aan het idee dat iemand als Geert Wilders gewoon zijn verhaal kon vertellen zonder tegenwerpingen te krijgen die elk weldenkend mens in zijn hoofd heeft als hij kijkt. Dat hoeft Jensen helemaal niet zelf te zijn trouwens, maar kan ook prima een kritische sidekick zijn.

Volgens mij moet Jensen leren van de uitzending met Peter R de Vries waarin hij op de bank het Jensen-interview met Wilders van een week eerder bekritiseert. Precies dáár werd het voor mij spannend en voegde het iets toe aan het bestaande tv-landschap. Als Jensen ook in zijn tv-show vooral politicus blijft dan vind ik een podcast veel geschikter als medium. Ik weet ook zeker dat zijn podcast een groot succes gaat worden want er is wel degelijk een publiek voor dat 'nieuwe geluid' en met zijn bekendheid en entertainmentskills haalt hij toch een groter publiek binnen dan zijn iets drogere collega's collega's aan de rechterkant.

Qua tv zou ik hem bij Veronica wel samen met Peter R de Vries willen zien in een talkshow. Die mix van journalistiek, entertainment en conflicterende standpunten lijkt me interessant. Net zoals het goed werkt dat Wilfred Genee zo nodig Johan Derksen tegenwicht geeft. Het is prettig dat als je ergens naar kijkt, er kritiek in je hoofd opdoemt als kijker en iemand die kritiek ook kan spuien. En ja, dat idee voor om van Veronica een soort Fox Light te maken is een prima plan, maar daar schrijven we nog wel eens een verhaal over met echte kenners. 

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft