De kracht van regionalisering

De kracht van regionalisering
0
0
2978
Door Arnout Verzijl

Twaalf miljoen euro. Dat betaalde McDonalds per jaar om een zogenaamde TOP-sponsor te zijn van het IOC, het Internationaal Olympisch Comité. De overeenkomst kwam afgelopen weekeinde abrupt tot een einde. Naar de reden daarvan is het gissen. Maar kijk eens naar uzelf. Koopt u wel eens een Big Mac of een doosje Nuggets? Vast wel. Maar doet u dit omdat McDonalds sponsor is/was van de Olympische beweging?



Groot groter groots gaat in dit geval niet meer op. En dat is prettig voor iedereen die iets tegen de globalisering van de wereldeconomie heeft. Want nog even en we eten allemaal bij McDonalds, drinken Coca Cola of bier van Anheuser-Busch InBev, verzorgen ons met producten van Procter & Gamble, richten ons huis in met hulp van Ikea, snacken Lays chips en al het andere schaffen we aan via de Kraft Heinz Company.

Globalisering kortom, lijkt op vrijheid maar is in feite een verstikking van de markt. Enkele aanbieders, monopolisering. Dat leidt uiteindelijk tot instabiliteit die zich kan aandienen via sociale ongelijkheid, polarisering, financiële onzekerheid, noem maar op. Daarvan zijn hele samenlevingen de dupe.

In hetzelfde weekeinde waarin de Amerikaanse hamburgerketen stopte met één van haar grootste sponsordeals, ging de Chinees in mijn dorp op de schouders. Hij bracht voor 160 uitgehongerde voetballers verse nasi met Chap Choi en Babi Pangang. Om het lustrumfeest van de voetbalvereniging te vieren speelde er een regionale band. De koeien die op het veld moesten schijten om de nieuwe kleedkamers te betalen, waren van de lokale boer. Oké, dat de tachtig kratten bier van Heineken leeg retour gingen, is toch ook iets van regionale trots. Heineken komt uit Zoeterwoude, wij uit buurgemeente Voorschoten.

Waar het om gaat: In het dorp wordt zaken gedaan met lokale en regionale ondernemers. Dat gaat heel erg goed. Waarom goedkoop van ver halen in plaats van vertrouwd dichtbij? Trek de vergelijking met de media. Mensen zijn het zat, dat massale aanbod van nieuws en informatie. Dus kruipen ze terug in hun eigen, vertrouwde omgeving. Regionale en zelfs lokale nieuwsstromen zijn helemaal in momenteel.

Laten we hopen dat dit met de commercie ook zo gaat. De slager, de bakker, de klusmarkt en de kaasboer aan de Dorpstraat of in het Stadshart. Niet meer alleen die massaproducten. Ze bieden service, knopen een gesprekje aan. Niet goed? Geld terug. Het oude ambacht met vertrouwde omgangsvormen. Daaraan hebben we behoefte.

Ik gun McDonalds en alle andere (aanstaande?) monopolisten hun imperium. Maar ik hoop dat er een trend is ingezet. Niet meer honderd miljoen euro per acht jaar (dat was het originele contract) van de ene gigant naar de andere. Daar heeft niemand iets aan. Massaconsumptie is prima, maar het regionaal verdelen van de opbrengsten is een essentiële voorwaarde voor continuïteit. Zonder lokale economieën kunnen we niet. Dat besef dringt steeds meer door. Bij de mensen zelf. En dat is uiteindelijk de groep die de vraag bepaalt.

Oh ja. Dat sport goed voor je is, geldt zeker voor bestuurders. Want na het afhaken van McDonalds heeft het IOC nog twaalf TOP-sponsors over. Tezamen goed voor 144 miljoen euro per jaar. Dat is nog steeds prettig eten.
 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft