Blendle kijkt kritisch naar eigen 'filterbubbel'

blendle
0
0
972

In de laatste aflevering van Een Podcast over media zit, behalve het reguliere millennialgedoe over mediteren, Segways 3.0, nieuwe apps, drones en wat we allemaal met ultrarechtse 'gekkies' moeten doen, een heel aardig gedeelte. Hierin bespreekt Alexander Klöpping van Blendle met zijn vriend Ernst-Jan Pfauth van De Correspondent het Motivaction-onderzoek dat Blendle heeft laten uitvoeren onder de lezers met een Premium-account.

In het onderzoek vergelijkt hij de uitkomsten van de Blendle-lezers en de gemiddelde Nederlander om - da's logisch - de potentie van de markt te onderzoeken. Die Mentality-onderzoeken van Motivaction kennen jullie wel hè? Dat onderzoeksbureau verdeelt Nederlanders in acht verschillende 'mentaliteiten'; van 'nieuwe conservatieven' (met Jort Kelder als boegbeeld) tot 'postmoderne hedonisten' (met Klöpping en Jesse klaver als boegbeeld?).

Wat blijkt nu uit het onderzoek?
1. Alle groepen - van conservatieve tot progressieve- vinden dat er in de huidige nieuwsmedia een te eenzijdig beeld van de werkelijkheid wordt geschetst. ,,Dat je het gevoel hebt dat nieuws teveel uit een kant komt. Linkse mensen vinden het te rechts en rechtse mensen te links.''

2. Onder de Blendle-lezers zul je vooral mensen aantreffen met denkbeelden die je als progressief zou kunnen schetsen waaronder dus de 'postmoderne hedonisten', maar ook de 'kosmopolieten'. ,,Die mensen vinden het heel irritant dat ze in een filterbubbel zitten.''

3. Klöpping is zelf een postmoderne hedonist en daarmee valt hij dus samen met de doelgroep.

Dat betekent dus dat Blendle nog een heleboel potentiële lezers niet aanspreekt. ,,We hebben te weinig conservatieve titels in Blendle. Dat zou ik wel heel leuk vinden. Ik kan me voorstellen dat het fijn is om een 'pro Brexit' verhaal leest. Dat perspectief is wel degelijk onderbelicht en dat is iets - waar mensen zich in veel grote mate dan ik dacht - aan ergeren. Het is een specificering van de filterbubbel, dat je weet dat het gebeurt en dat je bereid bent om daar iets aan te doen. Heel interessant.''


Late, maar broodnodige analyse
Wel een beetje late, maar broodnodige analyse van de invloedrijke Klöpping en in potentie een mooi onderwerp op de 'podcast over media'. Immers, mannen als Pfauth en hij bestuderen al jaren het probleem van de 'filterbubbel' terwijl ze zelf ook onderdeel zijn van dat probleem. Zo'n app over mediteren is leuk, maar het is niet iets waar 'de provincie' mee bezig is. De Correspondent bijvoorbeeld, dat op dit moment geld werft voor een start in de VS, is een geweldig initiatief, maar hoe zouden die mannen en vrouwen scoren op de Motivaction-test?

Boegbeelden Pfauth en Rob Wijnberg komen van het mondaine NRC, leven nu hun levens in New York en kunnen altijd terecht bij het linkse DWDD om verantwoorde dingen te zeggen die iemand als Halina Reijn zeer waardeert. Zij hebben het 'verder kijken dan wat er in het nieuws is' gemaakt tot de exclusieve activiteit voor de progressieve kant van de samenleving (ook omdat daar nu eenmaal de meeste mensen te werven zijn).

Alsof de ratio is voorbehouden aan een linkse elite terwijl je aan de rechterkant dus een hele grote groep mensen hebt (Jort Kelder, de TPO-mensen, Theo Hiddema, Roderick Veelo, Bert Huisjes, Sander Schimmelpenninck et cetera) van - inderdaad - nieuwe conservatieven die nooit genoemd worden in combinatie met de plannen van Wijnberg en Klaver.

Als je een samenleving schetst waarin 'gratis geld' een kansrijke oplossing is voor veel problemen zou je vast ook een theorie kunnen bedenken die dat omdraait. Zou deze theorie ook ruimte krijgen bij De of the Correspondent? Overigens plaagt Klöpping (een kosmopoliet met provinciale tentakels?) zijn vriend wel eens met deze paradox bij 'De Corri', maar wat mij betreft mogen ze 2019 aftrappen met die discussie op de podcast die meer dan 20.000 luisteraars heeft.


The king is back

Robert Jensen maakt in de eerste twee afleveringen van zijn podcast die media-analyse wel, maar dan vanuit zijn eigen perspectief. Citeren is niet handig want hij zegt nogal veel, maar ik kan wel de strekking een beetje geven nadat ik zijn monologen beluisterde. Het gaat erom dat Jensen wil aantonen dat een iets rechtser (,,ik ben echt geen extremist'') geluid niet per definitie hoeft te betekenen dat je met racisten te maken hebt. En dat er - vooral bij de publieke omroep - een systeem is ontstaan waarbij linkse denkbeelden onbewust en bewust domineren omdat er nu eenmaal best wat linkse mensen zijn die deze monopolie (op het gelijk) in stand houden.


Nieuwe talkshow
Jensen vertelt bijvoorbeeld hoe hij zijn nieuwe talkshow plugde op NPO3. Dat netmanager Suzanne Kunzeler enthousiast was en dat het alleen een kwestie was van een omroep erbij zoeken (check Lubach over dit systeem). Toen vervolgens Bert Huisjes van WNL interesse toonde, kaatste het voorstel alsnog af om onbegrijpelijke redenen (waarschijnlijk ging er een links iemand voorliggen, vermoedt Jensen).

Jensen vertelt dat in bestaande talkshows als DWDD, Pauw en Jinek 'natuurlijk' de linkerkant domineert omdat het nu eenmaal gemaakt wordt door linkse mensen. Hij vertelt bovendien dat mensen als Geert Wilders daar niet graag zitten, omdat ze zich altijd aangevallen voelen. Jensen zet ook uiteen hoe hij bij RTL Boulevard vertelde dat hij op Trump had gestemd als hij had mogen stemmen. Direct kreeg hij Peter R de Vries op zijn dak waardoor zijn inhoudelijke argumentatie nooit de ruimte kreeg.

Zijn stelling: linkse mensen hebben de macht in de media en doen er alles aan om dat monopolie te behouden. Mensen als Pauw worden boos als je daar iets van zegt want zelf vinden ze dan dat ze heel veel ruimte geven aan 'andere denkbeelden'. Het is een theorie.


Zit wel iets in natuurlijk

Natuurlijk chargeert Jensen een beetje, maar het klopt wel dat bestaande media als WNL en ThePostOnline duwen tegen de vaste patronen in de mediawereld, maar dat ze nog relatief weinig ruimte krijgen om verhalen over 'brexit', 'kritisch op klimaatverandering', 'positief over Trump' en 'kritisch op het binnenhalen van veel mensen van buitenaf' te laten horen.

Het zijn nog steeds nichemedia terwijl ondertussen het publiek veel groter is voor dit geluid. Even een gokje; bij de NPO hoor je nog steeds voor 80 procent een links geluid terwijl het publiek inmiddels 50-50 verdeeld lijkt. Klöpping oppertal zoiets op de podcast, maar het zou inderdaad niet slecht zijn als de NPO een 'omroepstel' ontwerpt op basis van het Motivaction-model in plaats van op oude sentimenten over geloof.


Drie 'oplossingen'

Wat we kunnen leren van 'de mannen' en van Robert Jensen:
1. Zeker mediakritische 'media' als Blendle en De Correspondent moeten misschien wat meer mensen aannemen met moderne conservatieve denkbeelden (zoek het buiten de stad en neem eens een niet-millennial aan voor de gein);

2. Bestaande media moeten beseffen dat er een enorme markt openligt aan de rechterkant. We hebben het al zo vaak gezegd, maar daar laat het AD echt veel kansen liggen. Dat wil dus zeggen: Jensen, Kelder, Dijkgraaf en Sander binnenhalen als columnist en Angela de Jong hoofdredacteur maken.

3. En mensen van de NPO: WNL en een beetje PowNed is qua zendtijd wel een beetje weinig voor dat geluid. Het is raar als echt heel veel vaders, moeders, reclamemensen, ondernemers en mediadeskundigen iets vinden terwijl ze die opinie maar heel weinig terughoren bij de publieke omroep. Dan gaat er echt iets mis. Dat duoprogramma met Jort Kelder en Klöpping io is een goed begin.
 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft