7 gedachtes over het nieuwe businessmodel bij Blendle

alexander
0
0
2630

Inmiddels is het alweer een weekje geleden dat Blendle-baas Alexander Klöpping een grote aankondiging deed. De verhalen op Blendle zijn vanaf deze zomer niet langer per stuk af te rekenen, maar alleen via het abonnement; Blendle Premium. Hoe zou je deze stap vanuit marketingperspectief beoordelen?  

Niet zo lang geleden werd Alexander (als vast podcastluisteraar voel ik dat ik mag tutoyeren) in allerlei lijstjes weggezet als een van de machtigste mensen in de Nederlandse mediawereld. Dat is terecht natuurlijk, omdat hij toegang had/heeft tot een miljoenenpubliek via de NPO en bovendien een belangrijk mediabedrijf runt. Nu hij onlangs een van zijn eerste impopulaire beslissingen nam, komt hij natuurlijk onder vuur van diezelfde media te liggen die hem omhoog schreven. Helemaal als je precies deze journalisten een hele handige archieftool afneemt voor hun verhalen, want zo zijn we ook wel weer. Van die mediastorm rond Blendle vinden wij natuurlijk iets, maar dat is iets te genuanceerd voor een tweet en dus maakten wij voor onze lieve lezers: zeven dingen die we vinden van het nieuwe Blendle.

1. De mening over Alexander verschuift
Omdat Klöpping een prima media-analist is, had hij natuurlijk allang zien aankomen wat er qua PR zou gebeuren de afgelopen dagen. Veel journalisten maken immers gebruik van Blendle als een soort archief voor hun verhalen, zij hoorden vervolgens dat die werkwijze wordt afgeschaft en werden een tikkie boos. Veel van die journalisten, wij dus, uitten zich op twitter en dus leek het even of iedereen in Nederland het een belachelijke beslissing vond. Maar ja, Twitter is Nederland niet, zoals jullie weten. In zijn Podcast over media vertelde hij dat dit scenario was meegenomen vooraf inderdaad, maar dat er niet zoveel aan te doen is, behalve dat hij openstaat voor een regeling om journalisten bij te staan. Yes, wij journalisten mogen dus gewoon blijven Blendlen voor weinig!

2.Max Pam is bijvoorbeeld boos omdat hij 'jij' zegt
Klöpping is altijd aardig op het schild gezet in de media, maar krijgt het nu iets zwaarder. Het is een beetje dat zorgeloze 'millennialtoontje' wat ons zorgen baart. Volgens de Volkskrant was hij de verliezer van de week en Max Pam van HP De Tijd fikte hem helemaal af. Had Pam daar goede argumenten voor? Nee, behalve dat hij in de Blendle-nieuwsbrieven wordt aangesproken met 'jij' en dat de 32-jarige een beetje vaak op tv was samen met Jort Kelder. 

3.Publiek of business?
Nadat bekend werd dat Blendle alleen nog Premium werd, stelde ik Alexander een vraag op Twitter. Denk je vanuit business of vanuit je publiek? Het antwoord was: ,,Allebei, klanten zijn gemiddeld blijer met Premium, spenderen er meer tijd en meer geld. Dat gaf ons het duwtje in de rug om de stap te wagen.'' Op mijn vervolgvraag welke voorkeur zijn klanten dan hadden qua percentages kreeg ik geen antwoord. In alle boeken over businessmodellen die gebaseerd zijn op het opbouwen van een publiek staat centraal dat je altijd heel goed naar dat publiek moet luisteren. Zij zijn eigenlijk je bedrijf. Mijn totale random inschatting is dat ongeveer 15 procent van de Blendle-achterban deze stap afkeurt en het lijkt me niet verstandig om deze mensen te negeren. 

4.Dilemma tussen publiek en investeerders
Alexander stond/staat natuurlijk voor een dilemma tussen zijn publiek en zijn investeerders. Voor zijn geldschieters is een model waarbij je elk jaar precies weet wat er binnenkomt veel interessanter dan dat dubbeltjes schrapen bij de mensen met een los abonnement. Terecht zegt hij in zijn podcast dat je eigenlijk teveel investeringkosten hebt voor iemand (als Bas Hakker) die een keer in de vier maanden een verhaaltje leest voor 49 cent. Kijk, Blendle heeft straks misschien 100.000 leden (nu 60.000) die allemaal een tientje betalen. Dan haal je dus zomaar 1 miljoen euro per maand binnen, 12 miljoen euro per jaar. Dat is een overzichtelijk model want dan weet je precies wat je kwijt bent aan uitgevers, personeel en de nieuwste drone (flauw).

5. Brakke metafoor
In zijn podcast vergelijkt Klöpping Blendle met een fietspomp, maar dat was niet de beste metafoor in zijn ogen en dus trok hij hem niet door. Dan betaal je dus voor zo'n fietspomp een tientje vooruit en steeds als je hem gebruikt gaat er een kwartje af voor het gebruik. Het idee was: het is fijn om die fietspomp te hebben voor als er wat gebeurt. Die metafoor was prima, want eigenlijk zegt Klöpping nu: die fietspomp hebben we nog, maar nu betaal je een tientje per maand zodat je hem mag hebben. En of je hem een keer per maand of tien keer nodig hebt, maakt ons niet uit. Probleem is natuurlijk dat een Blendle-model waarbij je voor 10 euro (ik mag trouwens een jaar voor 6,99 euro) per maand door (een week oude) kranten en tijdschriften mag bladeren een prima deal is. Maar niet als je publiek bent geworden van Blendle op basis van een compleet andere deal. Dat zal niet iedereen accepteren. Wij hebben zo'n verhaal geschreven over de voorwaarden voor een goede abonnementensysteem en daarin staat de gouden wet: luister naar je klanten. Bij Netflix hadden we ook een beetje die twijfel in het begin; gaan we het genoeg gebruiken om dat tientje (inmiddels) eruit te halen. De vraag of we het straks dat tientje waard vinden hangt af van de kwaliteit die Blendle levert en de oude belofte dat je per stuk kon betalen zal daarin meespelen.

6. De Sportschool-vergelijking
Laten we eens een andere vergelijking maken, eentje die wat beter past. Ikzelf ben lid van de sportschool en betaal daarvoor 17,95 euro per maand. Nu hou ik van hardlopen, maar dat doe ik meestal buiten dus het afgelopen jaar ben ik een keer binnen geweest. Ik heb een keer proberen op te zeggen, maar dan moest je een brief schrijven dus daar zat een behoorlijk drempel tussen en toen heb ik het laten liggen. Dat werkt allemaal prima, op de korte termijn heeft Basic Fit die 200 euro van mij binnen, maar op de lange termijn verzieken ze daarmee natuurlijk de relatie. Ze hadden mij vriend van hun show kunnen maken als ze na een jaar zeiden: je bent maar een keer geweest dus hier heb je 90 euro terug die je nuttiger kan besteden. Een gratis bidonnetje was ook leuk geweest trouwens.

7.Wel ballen
Je kan lullen wat je wil, maar die Klöpping heeft wel ballen. Terwijl zijn vriend Ernst-Jan Pfauth in de podcast voorzichtig is om te erkennen dat er fouten zijn gemaakt in het hele The Correspondent-model vertelt Klöpping oprecht over het dilemma tussen business en publiek. Inderdaad hadden andere bedrijven nooit die twijfel laten doorschemeren, maar dat hoort wel bij de openheid van deze tijd. Dat had trouwens nog wel iets beter gekund ook, ze hadden meteen moeten zeggen: dit is een zakelijke beslissing die we moeten nemen, want anders kunnen we onze missie om jongeren toegang te bieden tot journalistiek niet waarmaken.

Conclusie
Je kunt er heel ingewikkeld naar kijken, maar de beslissing om voor een abonnementenmodel te gaan valt wel te betwisten, want je dient hiermee niet het belang van jouw publiek. Het is genomen vanuit een business standpunt. Waarschijnlijk zou deze beslissing nooit genomen zijn als Klopping de enige eigenaar was. De vraag is ondertussen of Blendle de belofte om jongeren te laten betalen voor hoogwaardige journalistiek kan waarmaken. Ik denk dat Alexander  het antwoord wel weet, maar er nog niet helemaal aan durft. Hij gaat nu immers weer de distributie aanpassen en dat zal vast even werken. Maar uiteindelijk heeft de afdeling 'distributie' niet het antwoord op die vraag, maar de content zelf. Die moet simpelweg zo goed, inlevend en relevant zijn voor jongeren en iets ouderen dat ze er voor gaan betalen. En tja, over die content zelf gaat Blendle op deze manier niet (maar doet het wel hele nuttige ervaring op als Blendle een medium wordt of fuseert met The/De Correspondent). 

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft