Moet Netflix wel een groot 'dataverzamelaar' wíllen zijn?

Kevin_Spacey
0
0
3226

Filosoof Haroon Sheikh deed onderzoek naar wat Netflix allemaal van ons weet. Interessant is zijn analyse over de toegenomen dominantie van beeldcultuur en de mogelijkheid van Netflix om daarmee invloed uit te oefenen.

Op de BNR-podcast 'De Technoloog' spraken presentatoren Ben van der Burg en Herbert Blankesteijn met filosoof Haroon Sheikh, die de denktank van FreedomLab leidde (tegenwoordig is hij senior scientist bij de WRR, de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid). Namens FreedomLab deed hij onderzoek naar de datastrategie van Netflix en wat het met kijkers doet. ,,Een van de dingen die Netflix doet is kijken naar het moment dat je verslaafd raakt aan een serie. Dan zien ze dat zo'n serie na de eerste aflevering 80 procent aan kijkers verliest, na de tweede weer 80 procent daarvan, maar na de derde blijft een groot gedeelte hangen. Die percentages verschillen enorm, bij sommige series duurt het een paar afleveringen.''

Niet alleen zenden
Sheikh legt op een aanstekelijke manier uit dat Netflix heel veel data heeft en dat het dus anders functioneert dan een traditioneel mediabedrijf. ,,Ze zenden dus niet alleen, maar kijken ook naar jou. Je geeft heel veel datapunten weg, zoals hoe lang je erover doet voor je een keuze voor een bepaalde serie maakt. Pauzes zijn ook interessant; als je weet voor een bepaalde serie wanneer mensen stoppen met kijken dan kun je daar patronen in zien.''

Op die manier kan je natuurlijk een systeem van 'veel kijken' neerzetten. Dat noemen ze een 'in the moment analysis'. ,,Ze weten bijvoorbeeld wanneer een scène te eng is om te kijken. Als er een horrorfilm is waarvan je 70 procent kijkt en dan pas stopt dan is het te eng. Als de kwaliteit niet goed is dan stop je eerder.''

Van der Burg vraagt waarom de recommendations eigenlijk zo matig zijn als Netflix zoveel weet. ,,Ik denk dat er een verschil is tussen iets weten en daar iets mee dóén. Op dat eerste gebied zijn ze heel ver bij Netflix, maar op dat tweede nog niet. Datzelfde geldt voor de reiswereld waar je natuurlijk niet naar een goedkoop hotel in Oman gaat omdat je daar vorig jaar was.''

Sheikh vertelt dat Netflix 70.000 kenmerken bijhoudt zoals: het genre, het tijdperk waarin de serie speelt, de leeftijd van de hoofdrolspeler en het land waarin het verhaal zich afspeelt. ,,Ze hebben bijvoorbeeld bij de Marvelserie Luke Cage een volledig donkere cast gemaakt met een zwarte superheld en dan onderzoekt Netflix wie het daarmee bereikt. Op die manier krijg je dus een nieuw verdienmodel, niet zoals een bioscoop zoveel mogelijk mensen bereiken, maar je kan via content hele specifieke groepen bedienen want je abonnees zijn toch al binnen. Ze gaan veel meer in de niche zitten en daarmee wordt de content beter dan in de bioscoop.''


Netflix en politiek

De mannen praten over de politieke invloed van Netflix. Sheikh: ,,Je ziet dat Netflix in politieke discussies komt, ze maken bijvoorbeeld met de Obama's een serie. Dus het is een politieke kracht aan het worden en bovendien is Netflix onderdeel van een ontwikkeling waarbij feit en fictie bij elkaar komen.'' Netflix speelt inderdaad via series als Narcos Mexico en House of Cards in zijn ogen met de werkelijkheid. ,,Natuurlijk is het fictie, maar er zitten ook waarheden in.

Dat zie je ook bij House of Cards (spoilertje) waarbij je speelt met het gegeven van een vrouwelijke president en in de laatste serie zie je natuurlijk de #metoo-beweging terug. Metoo is begonnen in Hollywood, daarna is Kevin Spacey betrokken geraakt, verdween hij uit de serie en neemt zijn vrouw de macht over. Ze zijn dus de werkelijkheid aan het veranderen.'' Dat spelen met de werkelijkheid zie je natuurlijk helemaal terug als Kevin Spacey (foto boven) als Frank Underwood zijn eigen YouTube filmpje opneemt en zijn werkelijkheid analyseert.


De invloed van beeld

Filosoof Sheikh legt uit Netflix een bijdrage levert aan de toegenomen invloed van beeld waarbij we vertrouwen op beelden die de werkelijkheid voor ons invullen terwijl het geschreven woord nog ruimte liet aan interpretatie. ,,Dat is eerder ingezet door de komst van televisie, maar je ziet dat alles draait om beeld in tegenstelling tot de tijd waarin het ging om geschreven wetten. Een van de dingen die literatuur doet is dat je gaat denken hoe een karakter iets zou oplossen zoals in de Bijbel; wat zou Jezus doen? Dat gebeurt ook bij de karakters in Netflix, je leeft mee met Frank Underwood. Je raak geïnteresseerd, we omarmen die karakters die de randen opzoeken.''

Het is interessant om te filosoferen hoe de constructie van de werkelijkheid door Netflix, die gebaseerd op kennis van kijkgedrag, mensen kan beïnvloeden. Zo'n constructie van de werkelijkheid in twaalf delen die aangepast op hoe wij toch al denken, zou die visie wel eens kunnen versterken in plaats van dat we op nieuwe gedachten komen.


Conclusie: filosoferen over de invloed van Netflix

Interessant zijn de drie ontwikkelingen waar Seikh bij stilstaat; het feit dat Netflix dus steeds beter weet wat goed werkt en daar de content op aanpast (1), dat beeld steeds dominanter wordt in de meningvorming van mensen (2) en dat makers steeds meer feit en fictie met elkaar vermengen (3).

Je zou dus kunnen analyseren of de makers niet teveel macht in handen krijgen door die ontwikkeling en gaan spelen met die invloed. Helemaal omdat de serievorm zich bij uitstek leent voor het vertellen van een goed verhaal. Aan de andere kant moet je natuurlijk mensen nooit onderschatten; wij kunnen in veel gevallen fictie en non-fictie prima onderscheiden.

Netflix-baas Reed Hastings is een Democraat en datzelfde geldt natuurlijk voor veel filmmakers. Is er nog ruimte op Netflix voor een serie als De Luizenmoeder waarbij je wat meer inspeelt op een ander geluid in plaats van dat je geeft wat je achterban wil? Hoe is de verhouding tussen filmmakers als Woody Allen en Clint Eastwood en Netflix? Die 'bias-werking' kan je er alleen uithalen als je ruimte blijft geven aan makers die de onderzoeken naar kijkgedrag loslaten en hun eigen werkelijkheid beschrijven; kortom, aan kunst in plaats van aan commercie.

NRC-journalist Wouter van Noort zegt het ook in dit
filmpje. ,,Netflix wordt meegezogen in de 'culture war' tussen links en rechts. Netflix is geen neutrale speler, heeft een politieke voorkeur.'' Misschien moet Hastings een deel van die 8 miljard die hij inzet om content te maken geven aan controversiële makers, aan de filmhuizen die een voedingsbodem zijn voor de grote films. Netflix Art dus, zoiets. 

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft