Hoe blockchain de regionale journalistiek nieuw leven kan inblazen

blockchain_journalistiek
2360

Regionale nieuwsmerken hebben het zwaar en iedereen is zoekende naar goede businessmodellen. In de VS worden er steeds meer Correspondentachtige modellen opgetuigd voor nieuw lokale nieuwssites. Zou zo'n model ook voor de regionale journalistiek werken en welke rol is daarbij weggelegd voor de blockchain?

Het gaat natuurlijk al jaren niet goed met de regionale nieuwsjournalistiek. Krantenredacties moesten noodgedwongen veel vaste journalisten ontslaan en freelancers krijgen nog maar weinig betaald waardoor de kwaliteit terugloopt. Het probleem lijkt overzichtelijk; de lezer werd steeds ouder waardoor adverteerders afhaken en het nieuws verdween grotendeels naar online waar het lastig is om een goed verdienmodel te vinden.


The old days
Over dit probleem moeten jullie voor de aardigheid eens praten met journalisten die in de jaren 90 en in hert begin van de eeuwwisseling nog bij regionale titels werken. Ze hebben stuk voor stuk hart voor hun prachtige vak en kijken met weemoed terug op 'the old days' toen er nog geld was om mooie verhalen te maken. Ook de lezers van iconische titels als Utrechts Nieuwsblad en de Haagsche Courant hebben moeite met het 'inlegkatern bij het AD' dat in hun ogen een slechte afspiegeling is van de status en kwaliteit die het oude merk had.

Als je wat langer praat met die gepassioneerde makers dan klinkt er altijd een duidelijk geluid door: 'regionale journalisten zijn belangrijk om de democratie te bewaken. Een gemeenteraadslid in gemeente X heeft vrij spel omdat er geen journalist meer is die hen kritisch volgt'. Er zijn zelfs geluiden vanuit Oudewater (notabene oud-woonplaats van de kritische journalist Johan Derksen) dat gemeenten zelf journalisten gaan inhuren om de gemeentepolitiek te volgen.

Vanuit de NVJ is er de actie 'journalistiek heeft een prijs', een oproep aan de landelijke overheid om subsidies vrij te maken voor de (regionale) journalistiek.
Natuurlijk hebben journalisten en de NVJ gelijk dat het belangrijk is voor een samenleving om sterke regionale nieuwstitels te hebben, maar je mist in die pleidooien nog welk eens de business scope. Want hard roepen dat je meer geld nodig hebt is meestal geen constructieve oplossing. Wordt er nagedacht over een verdienmodel met verschillende inkomstenbronnen? Zou er een goed model van regionale journalistiek op te tuigen zijn met een gezonde mix van lezersinkomsten, advertentiegelden en subsidies?


Drie hoofdredacteuren van nieuws start-ups

Interessant in dat kader is de uitzending van de vooraanstaande CNN-mediajournalist Brian Stelter die in zijn podcast 'Reliable Sources' drie hoofdredacteuren van regionale nieuwsstart-ups bij elkaar haalde.Eric Barnes in Memphis, Stephanie Lulay in Chicago en Larry Ryckman in Denver vertellen hun praktijkverhalen over de manier waarop zij hun regionale titels optuigden. Liefhebbers met hart voor de toekomst van de journalistiek moeten maar eens goed deze podcast luisteren, maar voor dit verhaal is het misschien aardig om de grote lijnen eruit te halen.

1. De start-ups zijn allemaal begonnen vanuit de onvrede met de bestaande lokale journalistiek. De Denver Post bijvoorbeeld ging van 307 journalisten naar 100 en toen werd het tijd om de Colorado Sun op te richten. Volgens Ryckman was het grote probleem dat de eigenaar van The Denver Post alleen aandacht had voor winst;

2. Een belangrijk fundament voor de start ups is weggelegd voor het ledenmodel. Mensen betalen 5,6 of 7 dollar om het nieuws een maand te ontvangen;

3. Belangrijk is de 'community'. Mensen worden geen abonnee, maar lid, zoals je lid wordt van een voetbalclub. Lulay haalde voor Chicago via Kickstarter 138.000 dollar op;

4. De focus ligt niet op winst maken, maar op de journalistiek en de betekenis in de community. Sterker nog Barnes en Ryckman vinden elkaar in de quote: 'we willen geen Microsoft worden';

5. Belangrijk is de lokale community. Barnes haalde veel geld op in de lokale gemeenschap, zo'n 7 miljoen dollar. Hij ging langs bij het lokale bedrijfslevens, clubs en kerken en ze voelden het als hun verantwoordelijkheid om iets te doen;

6. Ze doen alles wat de concurrentie niet doet. Terwijl de concurrentie lijkt te focussen op criminaliteit en andere clickable stories ligt de focus heel erg op onderzoeksjournalistiek; redden de lokale bibliotheken het, wat zijn de beste scholen en komt er eindelijk een rotonde?

7. Ze maken alle drie gebruik van Civil Media, een investeringsplatform dat gebaseerd is op de blockchaintechnologie.


De werkwijze van Civil Media

Het Correspondentmodel dus met betalende leden, doen wat de concurrentie niet doet en vooral gebruikmaken van de lokale gemeenschap. Dat zijn de kernwoorden van deze nieuws start ups, maar hoe zit het met dat Civil Media, een platform dat inmiddels dertien 'newsrooms' ondersteunt bij de start en als missie heeft om het bestaande model met aandeelhouders en eigenaren te verruilen voor eentje waarbij het om de inhoud gaat? Op CNBC staat een aardige uitleg over Civil Media en die moet je even drie keer lezen (althans ik). Het gaat erom dat je via het kopen van een 'aandeel', een 'token' genoemd, het recht krijgt om te beslissen of een redactie eerlijke journalistiek bevat.

Je krijgt zo'n setje 'tokens' alleen als je wordt goedgekeurd op basis van de vragenlijst die je invult. Als je genoeg medestanders verzamelt en iets van de krant je niet bevalt dan kan je zo'n newsroom zelfs keihard aanpakken. Op het moment dat er onrechtmatig gebruik wordt gemaakt van dit recht dan is er een 'Civil Council' waartoe de journalisten en de anders 'aandeelhouders' zich kunnen richten. Er is gekozen voor blockchain omdat op deze manier alle verhalen in een soort 'kluis' komen waarover alleen de gemeenschap kan beslissen. Zo kan een rijke eigenaar dus nooit een negatieve publicatie voorkomen, maar beslissen de 'tokenhouders' met elkaar. Check trouwens deze film voor een goede uitleg.

;

 Oké, sorry voor het uitstapje (maar wel interessant toch?) en even terug naar het model; een lidmaatschapmodel lijkt dus kansrijk. Althans de hoofdredacteuren geloven erin, zo blijkt uit de podcast. Niet geheel toevallig heeft Alexander Pleijter, universitair docent internetjournalistiek bij de opleiding Journalistiek en Nieuwe Media van de Universiteit Leiden en coördinator van platform De Nieuwe Reporter, al in 2015 een aardig pleidooi gehouden voor dit model.Plan voor vernieuwing van de regionale journalistiek heet zijn voorstel waarin hij pleit voor betaalde regionale nieuwssites met veel aandacht voor onderzoeksjournalistiek waar lezers een band kunnen opbouwen met de journalisten. Bovendien geven diezelfde leden veel informatie terug aan de journalisten. Kortom, zoals De Correspondent werkt, maar dan regionaal.

De Mol goes blockchain
Oud-Telegraafhoofdredacteur Sjuul Paradijs pleitte onlangs bij 7Ditches voor een tabloid-achtige, SBS-krant, maar misschien heeft De Mol wel hele andere plannen met ANP. Misschien zegt hij wel: ik heb genoeg geld en ik ga de stukke regionale journalistiek repareren. Hij tuigt vervolgens een Civil Media-achtige constructie op waarbij hij zijn aandelen overdraagt aan de 'tokenhouders' die heel goed in de gaten houden of de krant voor het nieuws gaat of voor de clicks. Want als een grote groep mensen vindt dat de regionale journalistiek belangrijk is dan kunnen we daar toch ook beter allemaal voor zorgen (zonder dat we Den Haag hoeven te bellen)? 

UPDATE
Op 17 oktober werd bekend dat Civil het niet heeft gered. Van de 8 miljoen dollar die het wilde ophalen, kwam slechts 1,4 miljoen binnen. Civil gaat binnenkort een nieuwe poging wagen via een iets simpelere procedure (dank Medianieuwsbrief voor de tip)