Blokker heeft een veertiger met gaten in zijn broek nodig

blokker_veertiger_gaten
0
0
3784

Misschien is die actie om een lagere leeftijd in zijn paspoort te krijgen van Emile Ratelband zo gek nog niet. We hebben namelijk meer mannen of vrouwen nodig die de brug tussen een online en niet-online generatie kunnen maken.

Heel aandachtig heb ik gekeken en geluisterd naar het verhaal van de Blokker-baas Michiel Witteveen in Pauw en ik dacht: waar gaat het nu precies mis? Het ligt allemaal aan de negatieve berichtgeving, de omzetten nemen toe en we werken heel hard. Daar kwam het een beetje op neer terwijl er in 2017 toch 344 miljoen euro verlies is gemaakt en het bedrijf nog steeds niet winstgevend is. Het was allemaal verdedigen zonder dat er ook meer iets van een aanvalspoging gedaan werd. Meestal niet de beste strategie.


Even appen met Igor Beuker

Ik app even met internationaal speker en trendwatcher Igor Beuker. ,,Bestuurders die praten over hun sterke merken als HEMA, Blokker en Douwe Egberts? Dat maakt de millennials en jongere generaties geen fluit uit. Die hebben de nostalgie, emotie en binding met die merken helemaal niet. Stel je eigen beleving toch niet steeds centraal, maar die van de moderne consument. De klant is geen koning en geen keizer meer, maar dictator. Ik ben 48. En kreeg DE-punten van m'n oma maandelijks in een envelop. Nostalgie pur sang. En nog een met een brand heritage van maar liefst 265 jaar! Maar weet je hoe onze koters hier naar kijken? Als ze er überhaupt naar kijken. Die geven merken welgeteld één nanoseconde de tijd. Dat is hun aandachtspanne. Staat je site of app dan niet pakkend op hun mobiele scherm, of is de content ruk, swipen ze je voorgoed uit hun leven. Tinder-style. Daar gaat die 265 jaar...swipe-out.''

Ook moderne mediabedrijven wachten veel te lang en onderschatten de digitale consument gigantisch in zijn ogen. ,,Hoe vaak ik op het Mediapark heb gehoord de afgelopen tien jaar: 'de TV-kijker is couch potato'. 'Hahaha YouTube met die cat-videos een bedreiging?'" en 'Jaja, tuurlijk, mensen gaan het hele weekend series binge-watchen in hun stinkende Pyjama'.Deze generatie zal baat hebben bij het boek 'Future Shock' van AlvinToffler. Een boek uit 1970 waarin hij de kern subliem in deze quote samenvat: 'The illiterate of the 21st century will not be those who cannot read and write, but those who cannot learn, unlearn and relearn'.

Ik begrijp het 'historische moment' van Talpa wel hoor. Men koopt Stuk TV. Erg knap. Wanneer gaan jullie het zelf een keer bedenken in plaats van kopen, is natuurlijk wel een gedachte die bij me opkomt. Veel traditionele merken kunnen nog wel innoveren door acquisities. Maar kun je ook intrinsiek innoveren, dat is de hamvraag.''


Martin Sorrell

Oké, gelukkig hebben we online altijd wel ruimte want Beuker heeft een mening. ,,Die sparsessies had ik met regelmaat met Sir Martin Sorrell. Die in 2008 met WPP drie van mijn bedrijven en dus ook mijn radicale visie kocht. Tijdens het acquisitietraject wilde hij meer weten over m'n Mad Men vs. Math Men theorie en mantra: 'Advertising may win quarters, innovationwins decades'. Hoe zie je dat voor WPP en andere netwerken, vroeg Sorrell? Ik gaf aan dat ik WPP als 'hedgefund' zag. Dat decennia gegroeid was door acquisities. Wat is je probleem daarmee, vroeg hij. Ik legde uit: ,,Op lange termijn is die strategie kansloos. De nieuwe groep big tech bedrijven heeft nu diepere zakken dan de WPP's van deze wereld. Zij kunnen veel meer bedrijven kopen dan WPP. Maar ze hebben ook nog eens die trend-gedreven innovatie cultuur. Niks nog vijf businesscases, wij worden de nieuwe benchmark en businesscase. Mijn conclusie was simpel: de snelheid van innovatie geeft concurrentieslagkracht en groei. Kun je niet intrinsiek innoveren, wens ik je hele, hele diepe zakken.''


John en Joop

Waar hadden het ook alweer over? Oh ja, innovatie. ,,Het grote probleem bij de Johns, de Joops en de Sir Martins? Ze zijn super succesvol en erg dominant. Klassieke leiders uit een corporate cultuur, waarin status en strepen tellen. Dat werkt prima bij de Royal Navy maar niet in een piratencultuur en tijdperk. Bij Heineken had je als junior brand manager met vijf jaar ervaring simpelweg geen spreekrecht. Als John bij RTL op audiëntie kwam, gingen de e-mails in de ochtend al rond en zaten mensen op kantoor de hele dag met rode vlekken in hun nek. Ook Martin Sorrell sprak bijna niemand tegen. Het gevaar is dat mensen daardoor in een cocon belanden. Ze krijgen nooit tegenspraak of iemand die zegt: Sorry, maar dat vind ik echt het slechtste idee dat ik in tijden gehoord heb. Mensen kijken wel beter uit.''

Beuker komt op dreef. ,,Kijk naar Blockbuster, Kodak en Nokia. Een generatie oude wijze witte mannen, die erg denken en handelen vanuit hun eigen nostalgie, succes, aannames maar ook arrogantie. En kwam hoogmoed niet altijd voor de val? Big is only good when big is smart. Anders is big, log, lui en langzaam. Zeker in het tijdperk van de Vierde Industriële Revolutie en digitaal Darwinisme. Met het verschil dat het dit keer geen evolutie maar een revolutietheorie is! Aanpassen of uitsterven op een tien keer hoger tempo. Sterke, klassieke heritage merken kunnen alleen overleven en groeien als men jonge en nieuwe doelgroepen aan zich weet te binden. Digital natives betekent digitale transformatie en trend-gedreven innovatie.''

Nou ja, zo ging het mailen en appen met Beuker een beetje, een mooie, kleurrijke gast waarvan er te weinig zijn in de marketingwereld. Paul Moers had een iets andere analyse, die vindt dat Blokker had moeten volhouden, maar zou dat het zijn?


Allemaal Views luisteren

En opeens moet ik denken aan Views, de podcast waarvan ik al een aflevering of vijftien geluisterd heb. Views is de podcast van de Slowaakse Amerikaan David Dobrik en Jason Nash. Dobrik is een 22-jarige YouTuber die al tijden zijn eigen leven filmt. Dobrik heeft bijna tien (!!) miljoen abonnees op zijn kanaal en hij maakt een keer of drie per week filmpjes van het brutale soort; veel pranks, veel uit zijn eigen spannende leven in LA en veel grappen. Om die enorme productie mogelijk te maken, verzamelde hij allerlei mensen om zich heen die hem helpen met maken, maar die dus ook acteurs zijn.

Een van die mannen is de (mislukte) acteur David Nash die ook zijn eigen kanaal heeft. Nash is in de veertig, heeft kinderen, maar gaat dus wel met die jongeren de hele dag op stap en dat geeft een hele leuke dynamiek aan de podcast waarin (-op?) ze heel openhartig zijn over zakendoen, vrouwen en familie (kortom het leven).


Iets meer levenservaring

Nash heeft natuurlijk wat meer levenservaring - dus wat meer verantwoordelijksgevoel - maar hij gaat helemaal mee in dat leventje van die twintigers. Hij maakt onvolwassen grappen en kan ook ongegeneerd stunts uithalen. Hij beweegt zich ondertussen een beetje in de schaduw van Dobrik want dat is de man van de grote aantallen (en dus van de macht). Via de podcast leer je hoe het leven van een succesvolle YouTuber eruitziet; ongegeneerd feesten in veel te grote huizen soms, maar het gaat er ook over hoe de immigrant Dobrik keihard moet werken om zijn succes in stand te houden, hoe hij omgaat met fans en welke relaties hij heeft met adverteerders (daar maken ze ook grappen over).

Eén grap dan die kenmerkend is voor de podcast. Nash is gescheiden en op een dag gaat hij zijn kinderen bij zijn ex-vriendin brengen. Hij heeft weer een goede band met zijn ex-vrouw en als Nash en Dobrik na het afzetten weglopen, zegt Dobrik heel hard tegen Nash (zodat zijn ex het net kan horen): ,,Zo, nu kunnen we weer lekker gaan drinken en blowen, Jason''. Goede grap, goede podcasts hoe generaties iets van elkaar kunnen leren en hoe je altijd vooruit moet denken in het leven. Hij laat zien waar het omgaat in de nieuwe wereld; publiek opbouwen, leren van je fouten, openhartig zijn en vooral nooit bang zijn om aan te vallen. En oh ja, ook hoe de b-to-b en consumentenmarkt eigenlijk identiek zijn.


Bas & Dylan

Ik moet ook denken aan Bas Van Teylingen die op een dag besloot om als YouTuber aan de slag te gaan. De regisseur, tv-maker en 'topvoice' wilde altijd films maken, kwam er niet tussen in de oudemannenwereld en hij ging het via een omweg doen. Hij kent inmiddels elke YouTuber en ik vermoed dat hij een beetje met Dylan Hagens omgaat zoals Nash met Dobrik, lekker meedoen als het kan, maar ook zijn verantwoordelijkheid als veertiger pakken als de tijd rijp is. En ondertussen keihard leren van die jonge generatie, openstaan voor hun wetten en ze toepassen op jouw wereld.

Van Teylingen, Nash en Beuker hebben dat allemaal wel een beetje. Ook een goed voorbeeld van die mentaliteit is Gary Vaynerchuk, ook een veertiger, maar iemand die heel gemakkelijk met twintigers praat. Ze vinden allemaal hun leeftijdgenoten een beetje te somber soms, te behoudend.


Die mannen zijn goud waard
Ik denk dat die mannen, toevallig zijn het mannen, goud waard zijn. Waarom? Omdat zij de verbinding kunnen maken tussen de oude en jonge generatie. Zij kunnen aan de 'oudjes' uitleggen hoe de jongeren denken, dat ze niet in hokjes blijven hangen waar het 'is zoals het is', geen grenzen kennen en alles willen bereiken wat er mogelijk is. Dat het vooral gaat om zelf maken, om zelf je publiek opbouwen en niet om wachten totdat er iets leuks gebeurt op het Mediapark.

Ondertussen kunnen zij aan de jongeren uitleggen hoe behoudend de oude generaties soms is, dat die generatie denkt in vaste banen, in vaste patronen met pensioenen waarbij je als je kwartje nooit meer een euro waard wordt. De maakbare wereld? Dat vindt die oude generatie maar eng. Die mannen met verstand van zaken die zich misschien iets jonger voelen dan ze zijn, moeten bedrijven als Blokker, HEMA en Mediamarkt gaan leiden. Waarom? Ze zullen twee generaties verbinden, weten wat er moet gebeuren om ervoor te zorgen dat iedereen van je houdt en bij je koopt. Check anders even
dit filmpje hoe Pieter Zwart ouderen verbindt aan Coolblue en jullie snappen wel wat ik bedoel. Hoeven ze ook niet naar de rechter te lopen ;-) 

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft