Succes van wielerpodcasts bewijzen kracht van de niche

Succes van wielerpodcasts bewijzen kracht van de niche
0
1
2422

Okay, het is het seizoen, maar opeens staan er vier wielerpodcasts in de Top 25 van iTunes. Wat kunnen marketeers leren van het succes van de wielerpodcast? Goede formats, keukentafelgesprekken en de belangrijkste: it’s all about the niches in marketing.

 
Er is iets leuks aan de hand in de podcastwereld wat verrassend lijkt. In de Top 25 hitlijst op 18 mei van iTunes staan maar liefst vier wielerpodcasts. Op nummer 4 en 16 staat de Live slow ride Fast podcast waarop Stefan Bolt dagelijks bijpraat met wielrenner Laurens ten Dam over de etappe van de Giro die hij reed. Het gaat over de koers en ook een beetje over het leven. Op nummer 9 staat De Rode Lantaarn, de podcast over wielrennen die Tim de Gier en Willem Dudok twee jaar geleden begonnen. De podcast maakte furore toen de manager van de Sunwebploeg in februari losliet dat Tom Dumoulin (ook) de Tour gaat rijden. Op nummer 24 de podcast van Lance Armstrong die elke dag de Giro-etappe van de dag bespreekt (over Dumoulin: very Miquel Indurainesque).

De vraag die je kunt stellen naar aanleiding van die hoge positie is vrij logisch; is er een reden dat er opeens zoveel wielerpodcasts in de lijst staan?

 

1. Het momentum is prima

Voor een podcast is de timing belangrijk. Voor wielerliefhebbers zijn de drie weken van de Tour heilig, maar de échte liefhebbers houden van de Giro omdat die ronde een tikkie minder commercieel is en er veel meer wordt aangevallen. Bovendien heeft de zege van Dumoulin ongetwijfeld wat extra publiek opgeleverd in Nederland. De fans volgen het allemaal, spelen hun wielerspellen en volgen hun helden overal. Daar hoort een podcast helemaal bij; er is immers al een publiek en daar zoek je dan aansluiting bij (net zoals bij The Avocado Show, de liefhebbers waren er al). Je zag het aan de Willem Holleeder podcast die het goed doet en aan het grote publiek dat je bereikt via Twitterwaardige tv-programma’s; online helpt het enorm als je iets doet wat al in de belangstelling is waardoor je via hashtags een eind kan komen.

 

2. Ze voegen iets toe aan het bestaande

Wat beide Nederlandse podcastmakers (ze verschijnen allebei bij Dag en Nacht Media) goed snappen is dat dit medium iets moet toevoegen aan wat er al is. De Gier en Dudok zijn twee vrienden die over wielrennen praten en die vorm bestaat niet op de radio. Dat huiskamergevoel van twee pratende mannen alsof er helemaal geen microfoon bij is, werkt goed bij een intiem medium als podcasts. Ze gaan wel eens iemand interviewen hoor, maar dan doen ze dat dus ook in de huiskamer bij Dylan van Baarle. De podcast van Ten Dam is ook al zo origineel; drie weken lang vanuit het perspectief van een renner zo’n ronde volgen waarbij hij tot in de details uitlegt wat er gebeurt (‘toen stak er een kat over’). Stel dat je in een dagelijkse podcast Messi vier weken zou kunnen volgen tijden het WK, briljant. Iedereen zou luisteren.

 

3. Het is echte nicheradio

De makers snappen heel goed dat podcastluisteraars iets andere behoeftes hebben dan de massa, ze omarmen het verschil tussen ‘de-klein-beetje-volgers’ (zoals ik) die netjes het laatste half uur kijken en de zeer intensieve volgers die alles zien en weten. Kijk, de beetje liefhebber hoeft niet precies te weten hoe de trainingsronde van Dylan van Baarle in elkaar zit, maar dat wil de liefhebber wel. Het is de nichebehoefte die Derk Sauer al zo kundig omschreef en die je in de traditionele media niet terugziet (want M is best aardig, maar het is inhoudelijk gewoon weer Paul de Leeuw, Arie Boomsma en wat tv-recensenten over tv-recensenten).

 

4. Het is een duidelijk format

Moet je voor de aardigheid eens doen. De eerste aflevering van De Rode Lantaarn even terugluisteren. Tim en Willem vertellen daar dat ze geen super goed geïnformeerde kenners zijn, maar liefhebbers. Hun format leggen ze daar al neer. Die oude wet dat een programma een goed format is als je het in een zin kan navertellen, klopt gewoon; ‘twee liefhebbers praten over wielrennen’, check. ‘Wielrenner bespreekt elke dag de geheimen van een grote ronde’. ‘Gevallen renner geeft elke dag zijn visie op de etappe, dubbelcheck’.

5. Het is allemaal uit liefde voor het wielrennen

Dat lijkt misschien obligaat, maar je weet dat die mannen daar zitten met een microfoon voor hun neus omdat ze van de sport houden. Daarmee breken goede podcastformats met een traditie in de mediawereld. Dat is geen onwil hoor, maar zo werkt het systeem nu eenmaal. Een prima journalist als Tijs van de Brink schuift aan in een radiostudio en dan spreekt hij wat mensen voor de onderwerpen die toevallig in het nieuws zijn. Hij hoeft verder niets met die mensen of dat onderwerp te hebben. Deze mannen praten echter normaal gesproken ook over wielrennen en nu staat er toevallig een microfoon bij. Dat is een wezenlijk verschil.

Conclusie: blijf bij je eigen interesses

Handige opsomming misschien als jullie ook een podcast maken of laten maken. Zorg dus dat je mensen achter de microfoon zet die het onderwerp geweldig vinden en niet omdat ze erover móéten praten. Bedenk een scherp format dat overeind blijft, zorg voor goede timing, maar voeg vooral iets toe aan wat er allemaal al is.

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Gast
Gast - TjerkG. op woensdag 23 Mei 2018 11:00

En als je over populaire podcasts praat is het handig de detrails correct te benoemen.
Zo bespreekt Laurens ten Dam alleen op gezette tijden de giro (en de koers in het algemeen) en niet iedere dag!

0
En als je over populaire podcasts praat is het handig de detrails correct te benoemen. Zo bespreekt Laurens ten Dam alleen op gezette tijden de giro (en de koers in het algemeen) en niet iedere dag!