De les van 'Elizabeth Holmes': kies voor de feiten en niet voor het verhaal

elizabethholmes
0
0
2918

Elizabeth Holmes was de grote belofte van Silicon Valley, maar ze viel hard. Haar bedrijf claimde dat via simpele bloedtesten allerlei afwijkingen gevonden konden worden, maar de belofte bleek een leugen. Hoe konden de media haar verhaal geloven?

Bij Recode zat de documentairemaker Alex Gibney die de film 'The Inventor: Out For Blood In Silicon Valley' heeft gemaakt. Een documentaire over Elizabeth Holmes, de jonge vrouw die de start up Theranos oprichtte. Zij was lange tijd 'het grote verhaal' in Silicon Valley, een jonge vrouw die helemaal zou maken in het mannenwolwerk.

Met haar bedrijf zou ze de medische wereld op zijn kop zetten door de uitvinding van een bloedtest waarmee mensen thuis 200 kwalen konden diagnosticeren. Holmes was overal in de media, het bedrijf was 9 miljard dollar waard. Rupert Murdoch investeerde zelfs 125 miljoen dollar in haar bedrijf. Maar daar is weinig meer van over aldus Business Insider. ,,De techniek was niet nauwkeurig genoeg, er loopt een strafzaak en het bedrijf houdt op te bestaan.''


De rol van de media

Interessant in het interview is de rol die de media speelde in dit geheel. In de beginfase nam immers niemand de moeite om de beweringen van Holmes te checken, maar verschenen wel overal in de businessmedia lovende verhalen. Het leek erop alsof media graag wilden geloven in een jonge vrouw die het helemaal maakt in de start up wereld omdat dat zo bijzonder is. De journalisten leken te lijden aan een soort verlangen aan romantiek, aan vrouwenemancipatie.

Ken Auletta, journalist bij het gerenommeerde New Yorker, en Roger Parloff van Fortune magazine vertellen in de documentaire op welke manier ze voor de gek werden gehouden. ,,We tried to assess some of these claims, we're not scientists, and then also all the stuff was shrouded literally in a box, you couldn't see it. But we didn't just take it on blind faith, we did talk to her." Auletta laat vaak de tapes horen waarop ze liegt.


Bedrog lijkt te passen in de tijdsgeest

Documaker Gibney plaatst het bedrog wat breder dan dat. ,,Yeah, I mean I think it's too easy to say that it's the press's fault, but you can see as part of the story, the kind of poignant and important tale of how vital it is that journalists get it right. And how we're all suckers for a story that we want to hear, and the story that Elizabeth was telling was a story that we all wanted to hear: We can make health care better, we can make it more transparent, we can make it cheaper, we can make it less invasive. And by the way, this is a company that is headed by a young woman, in male-dominated Silicon Valley, who's not only a CEO but is an entrepreneur and an inventor.''


Mediawijsheid
In dit gedeelte van het verhaal zit zo'n beetje de kern en een belangrijke mediawijsheid; er is altijd spanning in de media tussen het vertellen van een verhaal dat je publiek graag wilt horen en de feiten. Zo'n verhaal van Holmes paste perfect bij een sfeer waarin mensen naar grote succesverhalen van vrouwen hunkeren die het maken in een mannenwereld. Dat sentiment leeft bij het publiek van die magazines en dan is het misschien verleidelijk om zo'n verhaal te brengen.

Maar ja, je hebt nu eenmaal verhalenvertellers aan de ene kant en er is de waarheid. Een romanschrijver kan zo'n succesverhaal opschrijven, maar als journalist moet je je aan de feiten houden en het is de taak van de journalistiek om verhalen niet mooier te maken.

De tijdsgeest is anders; we genieten van de documentaires op Netflix waarin op een Hollywood-achtige manier verhalen verteld worden. Je kan terugdenken aan de eerste uren van de aanslag in Utrecht toen de NOS heel voorzichtig was in het vertellen van 'verhalen'. Je zou kunnen zeggen dat dit een beetje te voorzichtig was, maar het is in ieder geval een keuze voor de feiten en niet voor het verhaal.
 

 

MEEPRATEN OVER DIT ONDERWERP? REAGEER

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft