Foodreporter.nl lijkt op het eerste gezicht ‘gewoon’ een platform voor culinaire chefs. Je kunt er filmpjes bekijken waarin chefs van goede restaurants hun levensverhalen vertellen en de chefs kunnen een profiel aanmaken. Achter het platform zit Deli XL, tegenwoordig Bidfood dat met Foodreporter.nl begon in 2010.

Bidfood is – zeg maar – het Bol.com onder de horecagroothandels. Het is destijds opgezet omdat het een band moest opbouwen met de koks in de restaurants die nog te weinig bij deze partij uitkwamen met hun bestellingen.

Inspiratie van Gary Vaynerchuk
Tijdens het contentmarketing & Storytelling Event vertelde initiatiefnemer Marco van Davenhorst over de ontwikkelingen die het platform heeft doorgemaakt. Hij bedacht het trouwens ooit doordat hij geïnspireerd werd door Gary Vaynerchuk, de Amerikaan die het wijnbedrijf van zijn ouders transformeerde in een mediabedrijf dat ook nog een beetje wijn verkoopt. Inmiddels heeft Vaynerchuck een groot mediabedrijf dat de contentmarketing verzorgt voor veel klanten.

Cameraatje van 30 euro
,,We begonnen met een cameraatje van 30 euro waarmee ik naar restaurants ging om verhalen te maken. Het idee was; we moeten eerst de doelgroep leren kennen voordat we zaken kunnen doen. Al die chefs werken keihard, maar ze kunnen nergens hun verhaal kwijt. Daar wilden we hen de gelegenheid voor geven.’’ Inmiddels is het platform uitgegroeid tot een serieus te nemen site.
Van Davenhorst reist de hele wereld over om de chefs te spreken en alle filmpjes worden maandelijks 300.000 keer bekeken. Het is interessant om te zien dat de chefs echte verhalen vertellen die verder gaan dan het koken alleen. De link met het bedrijf ontbreekt volledig in de filmpjes waarin de koks iets vertellen over eten en over het leven. In 2018 is het de bedoeling dat het platform zelfstandig functioneert.

Goodwill bij chefs
De link met het moederbedrijf zie je nauwelijks terug in de films, maar waar zit dan de meerwaarde voor Bidfood? Behalve dat de site veel goodwill oplevert bij de chefs is het de bedoeling om op allerlei manieren wat verdienmodellen op te tuigen. De basis was het opbouwen van een hechte gemeenschap van chefs die interessant kan zijn voor het publiek en bedrijven. Een belangrijke optie is de mogelijkheid bieden om profielen aan te maken op de site. ,,Ik geloof in de meerwaarde van chefs in de keuze voor een restaurant, een chef is immers ene bepalende factor en ze gaan vaak van het ene naar het andere restaurant. Iens bijvoorbeeld loopt vaak achter en het zou natuurlijk een interessante tool zijn voor het publiek om te weten wat een chef op het menu heeft.’’
De tweede lijn is het werken in opdracht van externe partijen. ,,San Pellegrino werkt met ons omdat ze via mij handig toegang krijgen tot de goede chefs en daar betalen ze vervolgens voor. Daar verdienen we aan.’’ Daarbij geeft de connectie tussen Van Davenhorst en de koks de mogelijkheid om events te organiseren met deze chefs en wordt er nagedacht over een Marktplaats voor restauranthouders. De plannen komen vanzelf.

De perfecte niche
Er zijn allerlei interessante aspecten aan deze case, maar twee blijven er hangen.

1. De goede strategische keuze van de niche
Het verhaal van de chefs als focus voor het contentplatform. Natuurlijk zijn er daarin allerlei keuzes mogelijk, maar het verhaal van de chef werkt goed. Het is duidelijk voor iedereen en nog niet zo doorgevoerd door de concurrentie.

2. Passie en vrijheid

Daarbij is het interessant dat er zoveel…ehh…passie zit in dit concept. Van Davenhorst heeft een oprechte ‘liefde’ voor de chefs en hun verhalen en dat helpt. Bovendien heeft hij veel vrijheid gekregen om het concept op te bouwen zonder dat er ergens een direct lijntje ligt naar opbrengsten.

De geboorte van een mediabedrijf
Een goede niche kiezen, een publiek opbouwen en vervolgens kijken of er wat te verdienen is. Dat is de klassieke manier van werken van media en in die zin is Foodreporter dus een mediabedrijf. Die zelfstandigheid die gepland staat voor 2018 is dan ook niet zo gek. Het is een heel modern bedrijfsmodel; beginnen vanuit een groot bedrijf en het merk zo uitbouwen dat je zelfstandig kan functioneren.
Toch zit er ergens iets onhandigs in de strategie en dat heeft alles met de doelgroep te maken. Het is oorspronkelijk een b-to-b concept, want de doelgroep van Bidfood bestaat uit koks die producten bestellen en de content gaat ook óver koks. Het verdienmodel lijkt echter wat meer richting consumenten te gaan; zij zien de sterrenchefs immers steeds meer als helden en bezoeken restaurants vanwege sterrenkoks. Daarom zou het loslaten van de banden met de horecagroothandel misschien ook niet zo’n slecht idee zijn. Misschien moet het zich dan gaan focussen op de echte kenners onder de consumenten want dat is ook bijna een b-to-b doelgroep. Vraag maar eens aan Pieter Zwart van VI hoe dat werkt.

Pin It on Pinterest

Shares