Uitgevers zijn luie mensen. Ze doen eigenlijk niets liever dan werk in de schoenen schuiven van journalisten, vormgevers, fotografen, cartoonisten, columnisten, drukkers en bezorgers. Om daar flink geld mee te verdienen en dat vervolgens, nou ja… uit te geven.

Daar is natuurlijk niet zoveel mis mee.

Maar als je wilt innoveren – en ja, het digitale tijdperk klopt al een tijdje aan de deur – dan zul je uit je luie stoel moeten komen. Of je besteedt dat innoveren uit.

Dat laatste doet de grootste krantenuitgever in Nederland – de Persgroep – nu al zo’n drie jaar. Aan Blendle, een kiosk die de kranten van deze uitgever digitaal (statische PDF’s) verkoopt en van de opbrengst een derde mag houden. Gevonden geld, want het product – de krant – bestaat al en er zijn geen druk- en bezorgkosten. Ondertussen knutselde de Persgroep toch zelf ook een beetje door. Aanvankelijk met de digitale kiosk Paper, daarna – met steeds meer succes – met digitale distributie via abonnementen en sociale media. En sinds kort met Topics (‘alle nieuws uit 13 kranten’).

Topman Christian van Thillo – nog steeds met de benen op tafel – ontdekte dat hij met Topics zelf een kiosk in huis heeft en gooide er recent een campagne tegenaan om dit op radio en tv bekend te maken. De volgende stap is afhechting van Blendle. De vraag is niet of het gebeurt, maar wanneer. NRC Handelsblad had het al eerder door, en trok drie maanden geleden op stel en sprong zijn spullen uit de kiosk.
Want wie blijft een derde van zijn inkomsten afdragen aan een product dat hij zelf in huis heeft, terwijl hij tegelijk waardevolle data verliest die in potentie een goudmijn waard zijn?

Niet Van Thillo. Het duurt even voor hij uit zijn luie stoel komt, maar dan gebeurt er ook wat. De eerste signalen zijn zichtbaar. Recent vertrok Blendle-bedenker Marten Blankesteijn, om te worden ingelijfd door de Volkskrant (de Persgroep), waar hij adviseert over de nieuwe site en app van deze krant. En Van Thillo waarschuwde Blendle (Adformatie) in niet mis te verstane woorden dat hij niet voor uitgever mag gaan spelen. De kiosk mag niet tot uitgever transformeren, maar de uitgever wel tot kiosk. Geef hem eens ongelijk.

Zuur voor Blendle is het wel, want deze jongens en meisjes liepen wél het vuur uit hun sloffen om wat zij zagen als de ‘redding voor de journalistiek’.

Maar zoals vaker in het verleden bleek haalt de uitgever net op tijd zijn benen van tafel en weet het eigen lijf te redden. Met dank aan die enthousiaste jongens (‘ik heb ze hoog zitten’,  aldus Van Thillo) van innovatieve startups als Blendle.

Pin It on Pinterest

Shares